چندی پيش پای تلويزيون نشسته بودم و ريموت کنترل زبون بسته ی تلويزيون در زير مشت و لگد های پليدم در حال له و لورده شدن بود مگر برنامه ای به درد بخور پيدا شود ( قضاوت سر اين که ما ماهواره نداريم يا به طور اتفاقی تمام کانال ها پارازيت داشته يا باد و توفان تنظيم ماهواره را به هم زده بوده است با خودتان) ... ناگهان به شبکه ی اول رسيدم که مراسم نورانی نماز جمعه ی تهران به امامت آيت الله۱ ... برگزار شده بود را نشان می داد ... من جلوی تلويزيون ميخکوب شدم و در دریای عرفان ، در اقیانوس تحلیل و ریزبینی مسائل اجتماعی و سیاسی غرق شدم... ایشان علت وجود مفاسد اقتصادی را عدم کارگزینی بعضی از ادارات بر مبنای ایمان و تقوی دانستند.... فاضلانه تر از این نمی شود .... نمی دانم چرا این جوانان امروزی بر دستاورد های معجزه واری که انقلاب اسلامی برای ملت ما به ارغوان آورده است بی اعتنا هستند؟.... نمونه ی بارزش همین داستان ایمان و تقوی به عنوان اصلی در نظام اجتماعی و سیاسی .... شما بیایید یکی از این کشورهای کفار غربی را در نظر بگیرید .... آنها برای انتخاب کارمندان ، اصل مهارت و دانش را در اولویت قرار می دهند ... چه احمقانه! ... با این که برای تشخیص بین مهارت و بی مهارتی ، آگاهی و نا آگاهی ابزار هایی مانند مدارک تحصیلی ( مانند لیسانس ، دکترا و ... که مدارک تحصیلی تنها یکی از این ابزار می باشد ) را در اختیار دارند اما باز هم گاهی دچار اشتباه می شوند ... حال به یکی از این ادارات بگویید که کارمندی بر مبنای ایمان و تقوی انتخاب کنند .... خواهید دید که مانند الاغی۲ در گل گیر خواهند کرد... آنها ابزاری برای تشخیص بین ایمان و تظاهر ، تقوی و دورویی نمی شناسند... می بینید چه نادان هایی هستند این کفار؟ ... آنها امروز در قرن بیست و یکم قادر به این کار نیستند در حالی که ما حدود سی سال گذشته توانستیم ان کار را انجام بدهیم و این تنها یکی از معجزاتی بود که انقلاب اسلامی برای ملت شریف ما به همراه داشت ... باری ، بار ديگر نگاه خود را متوجه تلويزيون کردم که چشمم به پیرمردی با سبيل پرپشت و حنايی رنگ و ته ريشی نسبتا بلند و کله ای نسبتا تاسی افتاد که در ميان انبوه جمعيت مشتاق معارف الهی نشسته بود و به ستونی خيره شده بود ... اين حالتش برايم آشنا بود ... او حسن بود ... نمی شناسيدش؟ .... شايد به اسم نمی شناسيدش! بهتر است معرفی حسن را به جواد مجابی ۳ واگذارم:
اهميت حسن بودن
حسن برای همسايه اش ، يک همسايه است ، برای زنش شوهر و برای بقيه فقط حسن
او را در کوچه می توان ديد ، دعوتش می کنيد به کار ، تا باغچه تان را بيل بزند.
حسن باغچه تان را بيل می زند.
تا بار خود را به جايی برسانيد ، حسن بار را روی دوشش می گذارد و دنبال تان می آيد
تا اتاق ها را رنگ بزند ، حسن اتاق ها را هم رنگ می زند.
شما سرش داد می زنید، ساکت می ماند.
از کارش ایراد می گیرید ، ساکت می ماند.
غذای شب مانده به او می دهید ، ساکت می ماند.
شما خیال می کنید او یک گوسفند است.
او هم خیال می کند شما یک گرگ هستید.
حسن مرد آرامی است.
در کوچه اعلانات را به آرامی نگاه می کند.
در میتینگ ها به آرامی فریاد می کشد.
در روضه خوانی ها به آرامی گریه می کند.
در خانه اگر شام باشد به آرامی می خورد.
اگر نباشد به آرامی زنش را کتک می زند.
حسن مرد قانعی است.
شب ها نان و چای می خورد. ظهر ها هم همينطور ، اما صبح خودش را می تواند بدون صبحانه شروع کند.
حسن يک سماور روسی داردکه زنش آن را هميشه برق می اندازد ، حسن نان بربری دوست دارد اما عادت ندارد توی خمير بربری را بکاود.
حسن معتقد است سکنجبين چيز خوبيست.
و معتقد است که ديگر سکنجبين خوب گير نمی آيد.
***
حسن مرد بی اطلاعی است.
نمی داند روزنامه ها بخاطر او چاپ می شود.
او فقط عکس ها را نگاه می کند.
نمی داند بانک ها بخاطر پس انداز به او جايزه می دهند.
نمی داند شاعران سبيلو بخاطر او قافيه می بافند.
او خودش هم سبيل دارد.
وقتی به او می گويند آدم نادانی است تنها می گويد : عجب!
***
در خانه ی حسن کسی بيکار نيست.
پسر بزرگترش در آهنگری نعل می سازد.
حسن خوشحال است که کار پسر او برای جامعه مفيد است.
پسر کوچکتر او بليط ۴ می فروشد، حسن خوشحال است که پسرش در خوشبختی مردم دخالت دارد. کوچکترين پسر ، شيشه های خانه ی مردم را می شکند.
حسن می گويد اينهم کاريست و پسرش را کتک می زند.
حسن دو دختر دارد ، يکی بزرگ تر از آن است که کاری نکند
و يکی کوچکتر از آن است که کاری از دستش برآيد.
***
حسن به فکر شوهر دادن دختر هاست.
زن حسن هم به فکر شوهر دادن دخترهاست.
اما داماد مناسب هميشه به خانه ی همسايه می رود.
***
حسن در سوگواری ها خوشحال است و در جشن ها سوگوار ، با اين همه او از آتش بازی خوشش می آيد.
خوشش می آيد که لامپ های سه رنگ به خانه بياورد.
در شجاعتش همين بس که نقش شيری را بر بازوی چپ کوفته است و حال دنبال کسی می گردد که خورشيدی بر آن بيافزايد
***
يک بار حسن يقه ی خود را در خيابان چاک داده است.
در تيمارستان ، در کلانتری ، در محل ، شايع شد که علت اصلی گرما بوده است.
حسن تصميم دارد در يک روز زمستانی يقه ی خود را جر بدهد.
***
حسن در پايتخت زندگی می کند
اول پای ديوار می خوابيد.
بعد روی چرخ دستی می خوابيد.
بعد توی دکان
بعد ازدواج کرد و در اطاق می خوابد.
اما تا فرصت پيدا می کند جايش را در هوای آزاد می اندازد.
وقتی حسن قصه ی زندگی اش را می گويد ، بچه ها می گويند ماهم می خواهيم پای ديوار بخوابيم.
مادرشان نان و چايشان را می دهد و می خواباندشان.
زن حسن عصبانی است به حسن می گويد: دهاتی
حسن می گويد: مگر تو دهاتی نيستی؟
زن می گويد:
نه ،هيچ وقت ، پدرم دهاتی بود!
(از کتاب آقای ذوزنقه چاپ ۱۳۵۰ از انتشارات دنيای کتاب)
اما حدود ۱۰ سال بعد پسر وسطی حسن مشمول کسانی قرار گرفت که از امتحان ايمان و تقوا سربلند درآمد ( می گويند ريش های گره خوده و بوی عرق بدنش در اين امر موثر بوده است ، قضاوت در اين مورد نيز بر عهدهی ی خواننده ی محترم)و در يکی از ادارات به مقام خوبی رسيد و از لياقتو کاردانی او همين بس که در حال حاظر ويلايی در شمال کشور و خانه ای در شمال شهر دارد . او هر سال زنش را به مکه می فرستد. او هر محرم خورشت قيمه ی مفصلی نذری می دهد. او پسری دارد به نام مهدی که سامران صدايش می کنند ولی دوستانش او را سامی يا سَم صدايش می کنند ، من با سامی آشنايی بيشتری دارم تا با پدر و پدر بزرگش:
اهميت سامی بودن ( با پوزش از آقای مجابی بخاطر تقليد سبکی!)
سامی نماز نمی خواند.
سامی روزه نمی گيرد.
اما هميشه محرم ها به هيات می رود اما تا به حال کسی او را در حال سينه زنی يا زنجير زنی نديده است.
***
سامی تا پارسال تمام لباس هايش کلوين کلاين بود.
امسال لباس هايش نايکی بود.
سامی تصميم های بزرگی در سر دارد.
او در حال حاظر می خواهد تصميم بگيرد سال آينده چه مارکی بپوشد
سامی تنوع را در زندگی می پسندد ، او هر چند وقت یکبار مدل رش و موهایش را عوض می کند.
سامی هر دو ماه یکبار گوشی موبایلش را تغییر می هد.
سامی طرفدار پر وپا قرص باب دیلان است.
او پوستر های باب دیلان را بر دیوار اتاقش چسبانده است وقتی پدرش می گوید عکس این جنگلی ها چیه زدی به دیوار اتاقت؟ سامی می گوید : قیافه ی خودت بیشتر به جنگلی ها شبیه است. اصلا به تو چه؟
سامی تا به حال آهنگی از باب دیلان نشنیده است.
او نمی داند باب دیلان خواننده بوده است.
سامی در بحث های سیاسی شرکت می کند.
او همیشه در بحث های سیاسی می گوید: این ها همه بازی های سیاسی است که مارا گذاشته اند سر کار .... همه چیز دست خودشونه ... پشت همه ی اینها دست آمریکا و انگلیس است.
سامی به فلسفه علاقه ی خاصی دارد.
سامی می خواهد کتابی بنویسد و فلسفه ی انواع خنده ی دختر ها را توضیح دهد
شخصیت محبوب تاریخی سامی هیتلر است.
سامی می گوید سبیل هیتلر خیلی بامزه بوده است.
سامی تی شرتی دارد که عکس چگوارا روی آن است ، او هميشه وقتی اين تی شرت را می پوشد يک گردنبند SS هم به گردن می آويزد!
سامی به علم خيلی علاقه دارد و در بيان اين علاقه همين بس که تا به حال ۷ بار کنکور داده است
او می خواهد که متخصص مغز و اعصاب شود و فوق تخصص در قسمت مخ بگيرد
سامی خيلی خوب مخ می زند.
سامی مرد کاری ای است.
سامی تا به حال کار متناسب با روحياتش را پيدا نکرده است.
سامی قصد دارد ازدواج کند
او می خواهد خودش همسر ايده آلش را پيدا کند، او هر شب با ماشين بيرون می رود تا همسر ايده آلش را پيدا کند.
او می خواهد تا ده سال ديگر به اين جستجو ادامه دهد.
سامی يک شهروند نمونه است.
او در متر کردن خيابان ها به شهرداری کمک می کند.
سامی با تکنولوژی پيشرفت می کند ؛ او تا ۵ سال پيش پياده خيابان ها را متر می کرد ولی امسال با ماکسيما اين کار را انجام می دهد.
وقتی به سامی می گويم : تو به چه درد اين جامعه می خوری ؟
می گويد : خفه شو بابا خودت به چه دردی می خوری؟۵
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۱)آيت الله = نشانه ای از خدا = برهانی برای پروردگار
۲)با پوزش از الاغان زحمت کش که ديواری کوتاه تر از ديوار ايشان پيدا نمی شود!
۳) جواد مجابی طنز پرداز معاصر با نام مستعار زوبين متولد ۱۳۱۹ قزوين است و کتاب هايی مانند فصلی برای تو ، يادداشت های آدم پرمدعا ، آقای ذوزنقه ، يادداشت های بدون تاريخ ، زوبينی بر قلب پاييز و ... از يادگار های او می باشند
جواد مجابی شاعر، نويسنده، پروهشگر، طنزپرداز و منتقد در مهرماه 1318 در قزوين متولد شد.
او ليسانس حقوق، فوق ليسانس نقاشی و مجسمه سازی و دکترای اقتصاد دارد و پيش از انقلاب سال ها کارمند دادگستری و کارشناس فرهنگی وزارت فرهنگ و هنر بوده است.
از 1347 تا 1358 دبير فرهنگی روزنامه اطلاعات و در اواخر دهه شصت سردبير مجله دنيای سخن بود.
او در 40 سال گذشته و به ويژه در 20 سال اخير به شدت فعال بوده و تاکنون بيش از پنجاه عنوان از آثار او در زمينه شعر، داستان کوتاه، رمان، نمايشنامه و شناختنامه ادبی ساعدی و شاملو، پژوهش و... منتشر شده است. (به نقل از persik2006)
۴)اين متن مربوط به چند سال پيش از انقلاب است و منظور از بليط ، بليط های بخت آزمايی يا لاتاری است يا همون برگه های ارمغان بهزيستی!
۵)وقتی يک بار ديگر اين يادداشت را خواندم ديدم به خيلی ها متلک انداخته ام ديدم خدا را خوش نمی آيد به همين دليل جمله ی آخر را اضافه کردم تا متلکی هم بار خودم کرده باشم تا بی حساب شده باشيم ! که چه خوب گفته اند يک سوزن به خود يک الدز به ديگران
